قصه معماری من – بخش دوم

قصه معماری من – بخش دوم

قصه معماری من – بخش دوم

این یک قسمت از سلسله پستهای اینستاگرامی هستش که توصیه می کنم قبل خوندنش قسمت های قبلی رو حتما بخونین.

تجربه ازدواج من و ساناز شروع یک فصل تازه و مشترک تو زندگیمون بود که مصادف بود با اولین تجربه کاریم تو یک شرکت معماری تو ترکیه بود. همکاری من با شرکت یاپیهان تحت عنوان سه بعدی کار پاره وقت (هنوز مشغول به تحصیل بودم اونموقع) شروع و خیلی زود به موقعیت طراح ارتفاع پیدا کرد. بین 2010 تا 2013 یه چند بازی تصمیم گرفتم برم استانبول یا آنکارا و اونجا زندگی کنم که نهایتا به یک تجربه 6-7 ماهه تو استانبول و یک تجربه 2 ماهه تو آنکارا انجامید که بالاخره برگشتم اسکیشهر به همون جایی که شرکت یاپیهان و دانشگاه آنادولو توش مستقر بودند.

2013 درسم که تموم شد برگشتم ایران تا به خیال خودم وارد کار ساخت و ساز بشم. تو اون دوره متاسفانه اوضاع اقتصادی ایران به یک حباب خیلی بزرگ و خوشگل تبدیل شده بود که مدام بزرگتر می شد و من نتونستم ترکیدنشو پیش بینی کنم و با فریب خوردن ظاهر قضیه به ایران نقل مکان کردم. بعد ماه ها دوندگی از پی مجوزی که به نظرم حق مسلم ما بود، و عدم تواناییم تو تطبیقم با فساد اداری موجود تو شهرداری تصمیم گرفتم بی خیال قضیه بشم و این شد که با دوستم عزیزم مهندس گرامی فرد آتلیه معماری و سازه آموس رو تاسیس کردیم. از اواخر سال 2013 تا اواسط 2015 تو آتلیه کار طراحی رو ادامه دادم که بلاخره بعد تلاشهای بسیار به این نتیجه رسیدم که اوضاع اقتصادی ایران جوابگوی هدفی که داشتیم نیست و نخواهد بود. تصمیم خیلی سختی بود ولی شرایط همه دست به دست هم دادن که در نهایت ما رو به سمتش سوق بدند.

با بدتر شدن اوضاع روز به روز با خودم این سوال و تکرار می کردم: “من کیم؟ هدفم چیه؟ اینهمه سختی ارزش تباهی زندگی قبلیم و داشت آیا؟” و کلی سوال اینچنینی که همش بر می گشت به اون تصمیم چند سال پیشم. اون زمانی که تصمیم گرفتم معمار بشم. ولی اون روز (2014 اواسطش) از معماری فقط صفت طراحش رو بار می کشیدم و هیچ ارمغانی واسم به بار نیاورده بود. شرایط خیلی سختی بود و باید یک تصمیم انقلابی می گرفتم. الان که هرچقدر فکر می کنم نمی دونم چه شکلی به این نتیجه رسیدم که بیام آمریکا ولی یه تصمیم خیلی سخت بود. کل تابستونم با کلاس های زبان و کارهای پاره وقت سپری شد و بالاخره زمستان 2015 شروع کردم به پذیرش گرفتن از دانشگاه های آمریکا. اگه واستون سوال هستش که چرا آمریکا، باید یگم توی آمریکا سیستم تحصیلات تکمیلی معماریش یه سیستم 3 ساله داره که می تونی از هر رشته ای به معماری تغییر رشته بدی و در آخر بشی یک معمار ارشد مثل بقیه داوطلبان معماری. البته با یک پیش شرط که اونم داشتن رزومه ی قوی که بتونه نشون بده تو استعداد و توانایی گذروندن این دوره رو داری. … پایان بخش دوم

Share post:

  • /

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *